Ejder Meyvesi (Pitaya) ve Özellikleri

Tanımı ve Geçmişi

Ejder meyvesi diğer adıyla Pitaya, Hylocereus adlı kaktüs türlerinin bir meyvesidir. Ayrıca bazı yerlerde bu isimlerin yanında çilek armudu olarak da bilinir.

Kökeni Meksika ve Orta Amerika’dır. Son zamanlarda Türkiye’de de yetiştirilmeye başlanmıştır. Ejder Meyvesinin yetiştiriciliği Türkiye’de Akdeniz Bölgesi’nde yapılmaktadır fakat Fethiye ve Adana’da da adaptasyonlarının sağlanması çalışmalarına başlanmıştır. Tadı kivi ve armut karışımı olarak tanımlanmaktadır. Beyaz ve kırmızı gibi farklı türleri de bulunmaktadır. Ejder meyvesi etli bir meyvedir, aynı zamanda içerisinde tohumları da bulunur. Fakat kabukları yenilmemektedir.

İçeriği ve Faydaları

İçeriği

Faydaları

Kullanıldığı Yerler

Ejder meyvesinden elde edilen doğal renklendiricinin kozmetik ve gıda endüstrisinde kullanılabileceği düşünülmüştür. Fakat bu yöntemin maliyeti oldukça yüksek olmaktadır.

Pitaya Türleri

Görselliği nedeniyle pastacılık uygulamalarında yaygın olarak tercih edilen bu meyve, meyve suyu, şekerleme, reçel, dondurma, yoğurt, salata, marmelat ve jöle ürünlerine de işlenmektedir.

Malezya’da ejder meyvesi şarap yapımında kullanılır ve tomurcukları çorbalar, salatalar ve çay için uygundur.

Kaynakça

  1. ÖZER, Ç., BRUWIER, F., OLGAY, P., ELMACIOĞLU, F., (2020). Türkiye’de Yetişen Bazı Tropikal Meyvelerin Beslenme Açısından Önemi Ve Gastronomide Yeni Yaklaşımlar, Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(3): 436-459.
  2. TENORE, G. C., NOVELLINO, E., BASILE, A., (2011). Nutraceutical Potential And Antioxidant Benefits Of Red Pitaya (Hylocereus Polyrhizus) Extracts. Journal Of Functıonal Foods 4,129–136.
  3. ARİFFİN, A. A., BAKAR, J, TAN, C. P., RAHMAN R. A., KARIM, A., Loi, C. C., (2009). Food Chemistry 114, 561–564.
  4. WU, L. C., HSU, H. W., CHEN, Y. C., CHIU, C. C., LIN, Y. I., HO, J. A., (2006). Antioxidant And Antiproliferative Activities Of Red Pitaya. Food Chemistry 95, 19–327.
  5. SOYDAL, A.,GÜBBÜK, H., BALKIÇ, R., (2019). Pitaya (Hylocereus Spp.) Çeliklerinin Köklenmesi Üzerine Bakteri Konsantrasyonlarının Etkileri. Medıterranean Agrıcultural Scıences, 32(3): 275-280.
  6. POOLSUP, N., SUKSOMBOON, N., PAW, N. J., (2017). Effect Of Dragon Fruit On Glycemic Control İn Prediabetes And Type 2 Diabetes: A Systematic Review And Meta-Analysis. PLoS ONE 12(9): e0184577.
  7. WICHIENCHOT, S., JATUPORNPIPAT, M., RASTALL, R. A., (2010). Oligosaccharides Of Pitaya (Dragon Fruit) Flesh And Their Prebiotic Properties. Volume 120, Issue 3, Pages 850-857.
Exit mobile version